Nowy styl narodowej rewolty.

Autonomiczny nacjonalizm jest formą działania i agitacji, która stała się popularna w antysystemowych kręgach patriotycznych w Europie (i nie tylko). Nie jest on ideologią samą w sobie, lecz właśnie formą  aktywności łaczącą ludzi o podobnych przekonaniach. AN określany jest niekiedy mianem aktywności DIY (zrób to sam). Autonomiczni nacjonaliści są aktywistami nie zrzeszonymi w organizacjach narodowych bądź partiach politycznych, co daje im swobodę działania nie określoną organizacyjnymi dyrektywami. Rodzaj podejmowanych akcji zależy od kreatywności danej grupy czy nawet jednostki. Zaletą organizowania się w nieformalne grupy działania jest to że nie istnieją one formalnie, nie mogą więc zostać zdelegalizowane, zakazane, są trudniejsze w inwigilacji oraz dają swoim członkom więcej swobody w działaniu, pozwalają realizować pomysły, które mogłyby wzbudzić sprzeciw lub niechęć partyjnych zarządów, lub takie których ze względu na oficjalne, „odkryte” działanie nie mogłyby sie podjąć.Następną zaletą, która kultywowana jest w kręgach autonomicznych nacjonalistów jest anonimowość, choć nie jest ona rozumiana jako pryncypium tej formy aktywizmu. Wielu aktywistów narodowych na świecie, z różnych powodów, wśród których jednymi z najważniejszych są represje systemu, zrezygnowała z charakterystycznych dla subkultur form ubioru, rozpoznawalnych na pierwszy rzut oka. AN charakteryzuje „wtopienie się w tłum”, nie przyciąganie zbędnej uwagi. Pozwala to uniknąć nie tylko fizycznych ataków ze strony ideologicznych przeciwników, ale oddala również mozolnie wypracowane przez media stereotypy i uprzedzenia. „Wtopienie się w tłum” również nie jest żadnym wymogiem, założeniem, lecz jest bardzo popularne wśród podobnych grup.Tym co wyróżnia AN jest przyjęcie bardziej „nowoczesnego” stylu i form agitacji skierowanych głównie do młodzieży. To kolorowa, nowoczesna propaganda, która może nie podobać się „starej gwardii”, to inny styl ubioru, korzystanie ze wszystkich dostępnych form przekazu, od muzyki, poprzez kręcenie krótkich filmów afirmujących nacjonalizm, strony internetowe prezentujące odmienny od głównych mediów punkt widzenia, kolorowe transparenty, plakaty i ulotki do grafitti. Styl i forma AN ma być dopasowaniem tradycyjnych idei do wymogów nowych czasów.Lewackie ugrupowania z powodzeniem wykorzystują podobne formy od dłuższego czasu, nie ma więc przeszkód by nie skorzystać z rozwiązań, które się sprawdzają. To wywołuje również krytyke wśród nacjonalistów, zarzucających przejmowanie metod działania lewaków, zdania na ten temat są podzielone.Kolejnym fenomenem w środowisku narodowym (również stosowanym przez lata przez lewaków) jest czarny blok, który doskonale sprawdza się na manifestacjach. Ubranych jednolicie w czarne stroje manifestantów trudniej jest zidentyfikować w razie zamieszek, ataku oponentów. Aspekt wizualny też jest znacznie lepszy od „tradycyjnego”.Forma AN spotyka się niekiedy z zarzutem przerostu formy nad treścią, zarzuca się jej że przykładając dużą wagę do zewnętrznych aspektów (ubiór, kolorowa propaganda) spycha na boczny tor wiedzę i samokształcenie. Zależy to oczywiście od osób tworzących daną, lokalną strukturę. Zarzut ten śmiało określić można zwykłą złośliwością. Nowoczesna forma przekazu musi iść w parze z ciągłym doskonaleniem i budowaniem światopoglądu, jest to rzeczą oczywistą.Nazwa „autonomiczni nacjonaliści” oznacza aktywistów niezrzeszonych, wolnych od organizacyjnej/partyjnej dyscypliny. Wielu sympatyków oficjalnych ugrupowań pozostaje poza ich strukturami, wybierając metode walki zwaną oporem bez przywódcy i to właśnie oni tworzą grupy AN. Kolejną zaletą tej formy jest decentralizacja, niezależność od organizacyjnych centrali. Rozbicie czy zaprzestanie działalności jednej grupy nie oznacza konca drugiej. Aktywność taka na terenie danego miasta/regionu może również zmobilizować do działania niezrzeszonych nacjonalistów z innych części kraju, pozwolić przeprowadzać większe skoordynowane akcje propagandowe a jednocześnie wytwarzać atmosferę zdrowej rywalizacji na „własnym podwórku”.Autonomiczny nacjonalizm jako forma działania sprawdził się i rozwija się prężnie w niemal każdym kraju Europy. Mimo sporów jaki budzi nie ominie również Polski.


%d bloggers like this: