Prawdziwe „bękarty wojny”.

W ciągu zeszłego roku widzowie uraczeni zostali kilkoma filmami o tematyce holocaustowo-nazistowskiej: Valkiria, Opór, Bękarty Wojny… Odnośnie tego ostatniego pojawiło się wiele ciekawych komentarzy jego twórców i widzów. Eli Roth, który zarzucał Polsce i innym krajom współodpowiedzialność za tzw. Holocaust mówił o filmie że idea zemsty jest „prawie jak głeboka seksualna satysfakcja wynikająca z bicia nazistów na śmierć, jest uczuciem podobnym do orgazmu”. Mój filmowy bohater zabija nazistów, to sceny, które mógłbym oglądać cały dzień.” – mówił Roth. W podobnym tonie komentował film jeden z jego producentów Lawrence Bender mówiąc do Tarantino: „Jako współproducent dziękuje ci, jako członek społeczności żydowskiej dziękuje ci skurczybyku ponieważ ten film jest dla Żydów jak pieprzony mokry sen”. Jednak nie ma potrzeby tworzenia fikcyjnych historii,pisze amerykańska strona Examiner.com, druga wojna światowa posiada skutecznie pomijany rozdział swojej historii. Amerykański autor żydowskiego pochodzenia John Sack, zaryzykował swoją kariere, a może i życie, aby  opowiedzieć historię tych, którzy widzieli żydowską zemste w swojej „kontrowersyjnej” książce „Oko za oko. Nieopowiedziana historia żydowskiej zemsty na Niemcach w 1945 roku”. Książka dotyczy Żydów, którzy pilnowali więzień i obozów dla niemieckich jeńców w okupowanej przez komunistów Polsce. Według autora żydowscy strażnicy szukali zemsty nie tylko na niemieckich żołnierzach ale również całkowicie niewinnych niemieckich i polskich cywilach. Pisze w niej że akty zemsty obejmowały wymyślne tortury oraz gwałty na kobietach i dzieciach. Sack obliczył że w obozach tych zginęło od 60 do 80 tysięcy ludzi. Autor opisuje wspomnienia pracownicy obozu imieniem Lola, która straciła podczas wojny rodzinę. Mówi ona że traktowała więźniów o wiele gorzej niż sama była traktowana przez nazistów w Aushwitz. Sack mówi: „Lola w Aushwitz nie byla torturowana, nie była zamykana w ciemnościach na całe dnie i noce”. Ona sama mówi autorowi: „Dzięki Bogu nikt nie próbował nas gwałcić. Niemcom nie było wolno tego robić.” Jednak według niej to wszystko przytrafiło się więzionym w Gliwicach niemieckim kobietom. W książce tej wspomniany jest również bestialski oprawca Polaków Salomon Morel, który zbiegł do Izraela. Izrael kilkakrotnie odmawiał ekstradycji zbrodniarza do Polski, mimo uległości polskich władz względem każdego żydowskiego żądania. Książke Sacka odrzuciło wielu największych wydawców a media głównego nurtu zignorowały wiadomość o jej wydaniu. Jednak medialne ataki rozpoczęły się gdy Żydowski establishment, w tym przewodniczący Światowego Komgresu Żydów określił Sacka mianem „nienawidzącego siebie Żyda” oraz antysemity. W telewizyjnym programie Charlie Rose Show, samozwańcza bojowniczka o zakaz „negowania Holocaustu Deborah Lipstad (znana z procesu przeciwko Davidowi Irvingowi) powiedziała że Sack jest neonazistą i antysemitą, oraz powiedziała mu osobiście że jest gorszy od negacjonistów holocaustu, wykrzywia ogólnoprzyjęty obraz tego wydarzenia. Media oraz prominentne organizacje żydowskie przypuściły atak na książke i jej autora gdyż ukazał on Żydów w niekorzystnym świetle, „szerzył antysemityzm” oraz pomniejszył role holocaustu wykorzystywanego dla osiągnięcia politycznych celów. O dziwo te same organizacje promują najnowszą, fikcyjną historie Tarantino.

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s


Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: